maandag 1 augustus 2016

Karma (geboorte trauma) oplossen...


























Je kunt echter niets creëren wat je je niet kunt voorstellen. Want als het leven je beperkt lijkt, is dat alleen omdat jij ervan overtuigd bent dat het leven beperkt is.
 

Het kleine kind in je weet niet (of wil het niet weten) dat je alles al in je hebt (eigen bron) en dat alles er al is qua schepping.
De vicieuze cirkel verloopt dan als volgt: het niet weten dat alles al bestaat – zodat iets als manifestatie in je leven kan worden geschapen (of herschapen) – maakt dat je je behoeftes en verlangens afhankelijk maakt van een kracht (autoriteit) buiten je. Door deze verdraaiing van de werkelijkheid wacht je op vervulling vanuit een verkeerde bron.
 
Zo ontwikkel je een negatieve motivatie, wat betekent dat je een gevreesde mogelijkheid vermijdt. Zo gebruik je een groot deel van je psychische energie om jezelf tegen negatieve mogelijkheden te verdedigen. Energie is feitelijk onuitputtelijk, ze raakt alleen op als je ze verkeerd gebruikt.

Wanhoop: des te meer je je best doet om het anderen naar de zin te maken hoe wanhopiger en hoe minder vervuld je wordt.
Bewust weet je hier niets van, je weet niet welke krachten in welke richting je voortdrijven. Zo verraad je het beste van jezelf en de waarheid.
 
Dit kan je ervaren als een dwingende onderstroom waar alle emoties in zijn samengebald. Dit heeft invloed op anderen en heeft wetmatig gevolgen die bij de situatie passen. De effecten doen je terugschrikken en geven meer weerstanden en emoties als woede en wrok naar anderen. Dat verzwakt weer je persoonlijkheid, want je moet dit alles verbergen, anders kan je de bronnen waarvan je afhankelijk bent niet meer benutten.
 
Je kunt niet in de werkelijkheid leven als je niet je eigen onwerkelijkheid inziet.
Je reageert dan vanuit je vooronderstellingen op een illusie en niet op de werkelijke situatie. De ander wordt gedwongen te reageren op jouw illusie en zo houd je je onwerkelijkheid in stand.

Voor mij is dat mijn verwende kind, baby eigenlijk, dat alles wil hebben, eist en de angst heeft ontwikkeld dat ie het anders niet red. Dat je anderen nodig hebt om je behoeften te vervullen geeft tevens schaamte en schuld en innerlijke strijd om die behoeftes te verdringen + een masker die je in stand moet houden dat je niets nodig hebt van de ander en dat ik het alleen wel red.

Passiviteit ontstaat: Je gaat je onbewust aan anderen vastklampen, wat weer (onbewust) weerstand en haat oproept bij de ander.
De angsten van het kleine kind geeft een fatalistische wanhoop:  vanuit de diepe en blinde overtuiging van “ik red het niet” (in het leven) wil het kind zich beschermen tegen “levensgevaar” (eigenlijk tegen alles dat “beweegt en tegenzit).
 
Omdat met deze wanhoop niet te leven is gaat het kind in de volwassen persoon dit gevaar projecteren op de buitenwereld: oorlog, dreiging, ellende in de wereld met als opdracht om ertegen te vechten. Zo hoopt het zijn eigen wanhoop en innerlijk strijd niet meer te voelen.

In dit fatalisme gelooft het kind dat het leven gevaarlijk is en uit die angst roept het allerlei gevaren in zichzelf op die feitelijk niet bestaan en die illusie wordt dan uiteindelijk de enige werkelijkheid met de uiteindelijke dood als ontsnapping tot gevolg.

Het beste is je dit proces zo bewust mogelijk te maken, door je angsten heen te gaan en te zien dat dit alles een illusie is, zodat je het leven dat je leeft en bent, meer en meer kunt toelaten en gaat ervaren dat dit je de beste bescherming, en geluk geeft.
 
Ik voel dat mij kleine kind op baby niveau nog steeds in die hulpeloze toestand zit. De kleinste tegenslag wordt iets dat fataal gaat aflopen en dat geeft spanning en angst. Ook wanhoop en woede, amok lopen in het dagelijkse leven.

Dit is een karma die ik nu wil oplossen om straks niet meer geboren te worden met weer een levensvijandig proces. Dat ik leer en ervaar dat leven (wat mijn ware zelf is), de enige veiligheid en bescherming biedt.
Dus steeds op alle gebieden van mijn dagelijks leven zien en voelen hoe ik als angstig kind reageer....
Door uiteindelijk de schat te vinden van mijn eigen kern, zodat ik vrij en blij vanuit mezelf in contact met de wereld sta.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten