Positiviteit en negativiteit

Er wordt zo vaak gezegd: “Je moet positief denken”. Er zijn zelfs boeken over geschreven en affirmaties gemaakt, die je kunt doen om positief te zijn.

In dit “moeten” ligt eigenlijk al besloten dat je negatief bent.

Positief denken is oppervlakkig als het de onderliggende massa van negatief denken bedekt. Positief denken wordt dan een weerstand om je negativiteit niet te hoeven ervaren. 

Positief denken gebeurt vanzelf als je verlost bent van je negativiteit, zoals je verborgen negatieve intenties achter je zgn. positieve reacties, zoals je boze bedoelingen, jaloersheid, pessimistische houdingen en je schaamte en schuld en de angst om gezien te worden.

Je negativiteit is er nog steeds, ook als je dit verbergt en het niet wilt zien. Dit zal steeds ergens in je uitstraling zitten of tot een uitbarsting komen als je niet op je hoede bent, in een reactie, of een ziekte veroorzaken.

Des te harder je positief wilt zijn, des te meer is er de kans dat dit uitmondt in een crisis. Het leven zelf laat wel zien hoe je eraan toe bent en wat je toevalt in je leven.

De enige manier om echt positief te worden is je negativiteit bewust maken, te ervaren en de verbanden gaan zien waarmee ze gelinkt is. Belangrijk hierbij is jezelf daarin te accepteren en er verantwoording voor te nemen. 
Als je duistere kanten aan het licht kunnen komen, kunnen ze zichzelf transformeren.

Positief moeten zijn heeft te maken met de buitenwereld. Daarop ben je gefocust, want je moet goed zijn, prestaties leveren, je uitsloven om erbij te horen, om gewaardeerd te worden en dan kan je geen negativiteit gebruiken.

 Zolang je echter alleen gefocust blijft op de wereld om je heen, vergeet je je eigen innerlijke wereld. En daar gaat het om als je je positieve kanten en negatieve kanten wilt leren kennen. 

Als je je verdiept in je innerlijke wereld, kan je je eigen vastgeroeste overtuigingen gaan zien die je leven negatief beïnvloeden. 
Je ontdekt je innerlijke beelden met zijn kinderlijke emoties, gevormd in je kindheid, die je tegenwerken in je leven.

Je innerlijke wereld is de werkelijke wereld, want die neem je voortdurend mee en dan zie je dat de buitenwereld een tijdelijke illusie is, want wat je ook doet in de wereld, het vergaat uiteindelijk.

Wat is er niet mooier om je in je eigen wereld te verdiepen om jezelf te leren kennen, je eigen kracht en je eigen bron weten te ontdekken. 

In feite heb je alle mogelijkheden al in je om elk probleem die je hebt op te lossen. Dat te leren vertrouwen komt geleidelijk, naarmate je in diepere lagen van jezelf doordringt en dat schept uiteindelijk echt zelfvertrouwen.

Om dat te kunnen is de eerste stap door je masker, je uiterlijke vertoon heen gaan. Je kunt dan in de (buiten) wereld zijn, maar je hoeft niet meer van de wereld te zijn.

Je gaat je innerlijke levensstroom ontdekken en waar je deze belemmert, die negativiteit oplevert. Waar die zich wel kan ontvouwen, waarin je je spontaniteit, creativiteit en geluk ervaart.

Dat doe je door je bewustzijn uit te breiden over wat er innerlijk in je plaats vindt en wat er op je afkomt vanuit de buitenwereld kun je als een spiegel gaan zien voor je innerlijke toestand. 
Op deze wijze raak je vervuld van je eigen waarheid, je eigen realiteit en je eigen kracht, alleen zo kan je verder groeien in je leven.

http://www.innerlijke-beelden.nl 

Crisis

Een crisis is een poging van de natuur om een verandering tot stand te brengen in datgene wat gestagneerd is en niet meer natuurlijk functioneert. 
In de wereld om ons heen kan dit plaatsvinden door aardbevingen en andere natuurrampen. In je innerlijke natuur gebeurt hetzelfde. 
Omdat leven streeft naar voortdurende groei en verandering zal elke blokkade die je ertegen oproept je leven tot stilstand brengen met als gevolg een dreigende crisis.

Als een noodzakelijke verandering in jezelf wordt tegengehouden door een deel van het bewustzijn, dan levert dit negatieve ervaringen op en je voelt je in een pat mat toestand, verward, in conflict en andere onprettige gevoelens. Oude structuren, zoals denkwijzen, houdingen, gedragspatronen, die niet meer voor je werken en je leven doen stagneren, moeten afgebroken worden. Het zijn de blokkades in jezelf die de negatieve kracht in stand houden.

Je kunt het metaforisch vergelijken met een dam die je opgeworpen hebt in de levensrivier (tegen iets wat je niet van jezelf wilt zien en voelen) en alle troep die wordt tegengehouden stapelt zich op. De krachten worden op gegeven moment zo sterk tot de dam barst en alle ellende over je heen gestort wordt.

Het lijkt dan alsof de crisis van buiten komt en het gevaar is dan dat je tegen de crisis gaat vechten, omdat je denkt dat de uiterlijke gebeurtenis of de ander de schuld is van je crisis. Door deze projectie kan je je toestand weer tijdelijk verdoven, maar de crisis zal steeds weer sterker terug komen.

De crisis wordt veroorzaakt door jezelf. Wat in je zit als overtuigingen, geloof en misverstanden, laat onverbiddelijk de juistheid ervan zien in de levensgebeurtenissen die je overkomen. Jij en het leven is één.

Als je de inziet dat de crisis door jezelf veroorzaakt is, kan je de verantwoordelijkheid nemen voor je toestand, zonder ze buiten je te projecteren. Dan kan je je naar binnen keren en de boodschap gaan leren van wat deze crisis je zegt, hoe deze crisis tot stand is gekomen en hoe je zou kunnen veranderen.

Met je ego - bewustzijn kan je je richten op je verlangen naar een verandering naar een beter leven en de activiteit ontplooien om je blokkades te gaan onderzoeken die verantwoordelijk zijn voor je toestand. Dat betekent de waarheid van jezelf onder ogen zien. Een veranderingsproces kan dan vanzelf op een natuurlijke wijze plaatsvinden. Het egobewustzijn moet echter wel zijn beperkingen kennen zodat het inziet dat het deze verandering niet kan forceren. 
De mislukking die je dan ervaart kan je moedeloos maken en doen opgeven. Aan de andere kant helpt een passieve houding ook niet, van afwachten dat “God” of iemand van buiten dit allemaal wel voor je doet.

Het moeilijke ervan is dat je actief moet zijn in het herkennen en onderzoeken van je blokkades maar ook tevens moet kunnen loslaten, omdat het veranderingsproces zich van binnen afspeelt, waar je geen controle over hebt. Je kunt het vergelijken met een zwangerschap. Je doet alles wat in je vermogen ligt om je goed te voeden en goede voorzorgsmaatregelen te nemen voor de bevalling. De groei van de baby gaat echter vanzelf en uiteindelijk moet je wel loslaten om de baby geboren te laten worden.

Dus voor je innerlijke veranderingsproces moet je ook het punt vinden van loslaten. Daarvoor moet je geduld oefenen en vertrouwen kweken in de innerlijke wijsheid van je eigen natuur. Op deze wijze hoef je, ondanks de moeilijkheden of uitdagingen die je leven biedt, niet meer in een crisis te vervallen.

Zo wordt het leven de beste therapeut die je kunt hebben.

http://www.innerlijke-beelden.nl 

Het innerlijke kind

Als kind ben je vanaf het begin geprogrammeerd door je opvoeding, omdat je nog volslagen open bent en totaal afhankelijk van veiligheid, liefde en fysieke voeding. 

Als volwassene draag je dit kind met je mee, wat tot uiting komt in je afhankelijkheid aan gewaardeerd worden en bevestiging door de buitenwereld. 

In dit kind ben je nog steeds afhankelijk, onzeker, hulpeloos en angstig. 
Als volwassene sluit je je hiervoor af, maar de emotionele lading werkt onderhuids door en wordt zichtbaar in je houding en reacties, als je emotioneel onder druk komt te staan. Dat kan zich uiten in rebellie, stoer doen, je terugtrekken van de wereld of kritiekloos meegaan met autoriteiten.

De vervulling, waar zo angstvallig naar wordt verlangd, kan alleen tot stand komen als je alles wat je nog buiten jezelf zoekt, in jezelf gaat zoeken.        
Dit houdt in dat je verantwoording neemt en inzicht verwerft over je kinderlijke emoties en reacties, i.p.v. ze te projecteren op de wereld, op anderen en die er de schuld van geven. 
De toestand waarin je nu verkeerd is een betrouwbare graadmeter hoe het er innerlijk met je voorstaat. Je kunt van wat van buiten op je weg komt, als spiegel zien van jezelf, zodat je ervan kunt leren.

Die programmering is een vorm van hypnose. 
In de eerste vier levensjaren worden de belangrijkste basisstrategieën gevormd. Van hieruit worden emotionele conclusies getrokken die al hypnotiserend innerlijke beelden vormen die vastgelegd worden. 
Een innerlijk beeld is dus een materialisatie, een omzetting van deze programmering. Zo'n innerlijk beeld beïnvloedt je leven zonder dat je het beseft. Je interpreteert je leven steeds weer zoals je het in je kinderjaren ervaren hebt. 

Programmering en hypnotisering welke tot uiting komt in je patroon denken is moeilijk met je verstand te doorzien, omdat je verstand waarmee je de dingen probeert te begrijpen even fragmentarisch is als de werkelijkheid die zich aan je voordoet.
Deze programmering is niet alleen toe te schrijven aan de indoctrinatie in je kinderjaren, maar ook door je eigen aanleg.
Je hebt bij je geboorte al een karmisch verleden meegenomen die juist die ouders aangetrokken heeft om je karmisch materiaal te activeren.
Het is belangrijk dat je dit herkent en erkent. Het is de taak die je in je leven op je hebt genomen. Veel mensen weten dit niet of komen niet toe aan dit levensdoel, waarna ze een nieuwe incarnatie moeten aangaan. 

Door bewust te worden van je programmering, kan je jezelf gaan de-hypnotiseren. Het gaat daarbij om het loskomen van je achterhaalde kinderbeelden, waarmee je jezelf nog steeds vereenzelvigt. 
We denken dat we ons laten leiden door ons logische verstand, maar als we bewust kijken naar onze dagelijkse routines, emotionele reacties en terugkerende problemen, dan zien we hoezeer onze onbewuste programma's vanuit onze kindertijd ons steeds weer bepalen. Zo herhalen we voortdurend ons verleden.

Het is belangrijk dit kind in je liefdevol en met begrip te benaderen. Want het kind in je zit vol gevoelens, het komt terug in je dromen, je fantasieën, maar ook als je ziek of depressief bent en alles je teveel is geworden. 
Het gaat er niet om dat je volmaakt moet worden. Je bent al volmaakt als je je huidige onvolmaaktheid onder ogen ziet, erkent en ermee in het reine probeert te komen.

Het kind in je heeft veel kracht en is eigenlijk het kind in je dat opnieuw geboren wil worden, maar dan echt tot leven gebracht in jezelf. 
Want het kind is ook magisch, creatief, speels en vol energie en als je de angst en woede, die vastzitten in het kind kunt loslaten, zal het kind in je vol vrijheid en blijheid je persoonlijkheid vullen.

http://www.innerlijke-beelden.nl

Spiegelneuronen en Imaginatie

De aanwezigheid van spiegelneuronen in de hersenen werd ontdekt door Giacomo Rizzolatti, Leonardo Fogassi en Vittorio Gallese van de universiteit van Parma.

Halverwege de jaren 1990 onderzochten deze neurowetenschappers welke hersencellen precies geactiveerd worden als een aapje zijn handjes gebruikt. Tot hun verbazing bleek dat de handelingsneuronen in de pre-motorische schors van de makaak niet alleen actief werden als het dier een pinda oppakte, ze lichtten ook op als hij een van de onderzoekers datzelfde zag doen! Het onderzoek naar deze resonerende zenuwcellen verplaatste zich al snel naar de menselijke hersenen. MRI-scans en EEG 's toonden aan dat ook ons brein reageert op het zien van andermans handelingen.

Spiegelneuronen zijn neuronen die actief worden wanneer je waarneemt wat iemand anders doet. Dit gebeurt op dezelfde plek in de hersenen als bij degene die de actie uitvoert. Als we zien hoe een ander met een hamer op zijn vinger slaat, reageren we instinctief met onze eigen hand. Het zien van beelden heeft eenzelfde impact als hetzelfde wat jou overkomt.

Door middel van Imaginatie kan je innerlijke beelden bewust te maken. Met geleide fantasie of verbeeldingsoefeningen kan je je brein een stimulans geven om innerlijke beelden op te wekken. Innerlijke beelden geven toegang tot dieper gelegen bronnen in jezelf. Op deze wijze leer je jezelf beter kennen en je ontwikkelt je hersenen waar spiegelneuronen actief zijn.

Spiegelneuronen doen meer dan alleen spiegelen. 
Naast het imiteren van andermans gedrag helpen ze ook dat gedrag aan te vullen. Het is bijvoorbeeld het gebrek aan adequate reacties op andermans gedrag dat het meeste opvalt bij mensen met autisme.

Empathie, het vermogen om zich in de belevingswereld van een ander te verplaatsen heeft met de werking van spiegelneuronen te maken. 
Door contact met andere mensen wordt dat ontwikkeld. 
Autisten echter hebben deze eigenschap ook minder ontwikkeld. Borderline, narcisme en andere persoonlijkheidsstoornissen zijn inmiddels al aan een slecht functionerend spiegelsysteem gelinkt.

Wie een ander aankijkt, ontkomt namelijk zelden aan de neiging die ander ook te imiteren. Als we iemand zien glimlachen, glimlachen we automatisch terug. Door imitatie kan je beter aanvoelen wat de ander voelt. 
Imitatie heeft effect op de eigen emoties. Als je oogcontact houdt, zeggen mensen meer doordat ze je interesse voelen. Je ziet dan ook hoe iemand emotioneel reageert en je kunt je ook beter inleven als je iemand aankijkt.

Visuele ervaringen zijn niet noodzakelijkerwijs nodig voor de ontwikkeling en het functioneren van de spiegelneuronen. 
Bij blinde proefpersonen vonden spiegelactiviteiten in dezelfde gebieden van de hersenen plaats als de proefpersonen die zowel geluid als beeld hadden. Wanneer blinde mensen de activiteiten horen van anderen, gebruiken ze hetzelfde netwerk en hersendelen als die ziende mensen gebruiken. 
Het gebruik van het visuele deel van de hersenen voor non-visuele herkenning voor blinden, laat zien dat er geen visuele ervaring of visuele beelden nodig zijn om een beeld te vormen. 

http://www.innerlijke-beelden.nl 

Universele energie en bewustzijn

                         Kosmische energie en Aarde energie

Als mens leef je op aarde energie en kosmische energie.

Er moet evenwicht zijn tussen aarde en kosmische energie.

Dit gebeurt doordat ze in je kern (meestal in de buik) vermengd raken.

Aardse energie gaat vanuit de aarde naar boven en kosmische energie gaat van boven naar beneden. 

Bij de mens gaat de aardse energie vanuit de voeten naar boven en de kosmische energie gaat via de kruin naar beneden. 

De ruggengraat is het kanaal waardoor beide energieën stromen.

De kern bevat de kosmische energie. De kern vangt deze op via het etherisch lichaam (een fijn netwerk). 
Aarde energie, die een hoog voltage heeft gaat dan een verbinding aan met de zwakstroom van de kosmische energie.

Via de warmte ontwikkeling die hieruit ontstaat krijg je een “verlichting”, wat aura genoemd wordt.
Dit is een voortdurend proces van transformatie, zodat leven oneindige groei en verandering is.

Uit de verbinding van aarde energie met kosmische energie ontstaat de levensstroom.

Anders gezegd, er is een positieve (+) en negatieve energie (-) die zich met elkaar verbindt. 

Hieruit ontstaat een spanningsveld op aarde, het elektromagnetische veld. 
Deze magnetische kracht bindt ons aan de aarde.

In oorsprong is alles kosmische energie. 
Ooit was er TAO, een onvoorstelbare volledigheid.

Volgens overleveringen is dit Totaal uit elkaar gesplitst in de meest grote - en de meest kleinste delen, die elk de TAO in zich dragen.

Het uiteindelijke doel is dat alle delen weer tot één TAO komen.

Aarde energie is heel lang geleden getransformeerde kosmische energie.

Deze energie is in de loop der tijd zwaarder geworden; het effect hiervan is de zwaartekracht.

De kosmische energie die tot ons komt moet daarom steeds weer getransformeerd worden, wil het leven hier op aarde blijven groeien en veranderen.  
De transformatie vindt plaats via aardse energie.

Als er geen goede transformaties plaatsvinden, ontstaan er blokkades. 
Hieruit ontstaan dan ziektes.

 http://www.innerlijke-beelden.nl

 

Identificeren en geïdentificeerd zijn

Belangrijk bij het zoeken in jezelf is te ontdekken met welk deel van jezelf je geïdentificeerd bent.

Als je helemaal geïdentificeerd bent met de toestand waarin je zit, geloof je dat je dat helemaal bent. 
Dan zit je vast en je gaat steeds meer daar vanuit reageren, wat je toestand waarin je vast zit nog meer bevestigt.

Om te ontdekken waarmee je geïdentificeerd bent, moet je je aandacht richten op degene die deze identificatie waarneemt.

Want op het moment dat je iets identificeert, goed, slecht of neutraal, dan is degene die identificeert meer “jij” dan wat geïdentificeerd wordt.

Als je waarneemt waarmee je geïdentificeerd bent, ben je als waarnemer meer jezelf en kan je de leiding gaan nemen. 
Je neemt afstand en je kunt gaan erkennen en accepteren dat je in die toestand bent, maar je geloofd niet meer dat je dit alleen maar bent.

Op deze manier je bewustzijn richten, kan je de oorzaak zoeken van je verwarring of onzekerheid – je komt in beweging en dat geeft al een goed gevoel.

Meditatie en Imaginatie kunnen dit proces in gang brengen.

Belangrijk is tevens dat je je identificatie gaat leren zoeken bij je echte - of ware zelf. Daar ligt je eigen bron van oplossing voor al je problemen.

Ben je in verwarring of in conflict, vraag je dan af waarmee je je identificeert.

Als je naar binnen keert en die vragen stelt sla je een brug tussen de verwarde jij naar de jij die die naar antwoorden zoekt.

Door je te identificeren met je echte zelf ontstaat er rust en zekerheid.

Dit zelfvertrouwen geeft je de ruimte om te luisteren naar de antwoorden die uit jezelf gaan komen.

Uiteindelijk zul je, bij alle onvermijdelijke problemen die het leven biedt, je kunnen laten leiden door je ware, spirituele zelf.

* Imaginatie 

Ideaalbeeld

Een ideaalbeeld is een innerlijk beeld die kunstmatig opgebouwd is en daardoor onecht. Hier is ongelukkig zijn en gebrek aan zelfvertrouwen onderling met elkaar verbonden.

 Hoewel het ideaal beeld ontwikkeld is om je gebrek aan zelfvertrouwen op te vijzelen werkt dit in je leven averechts uit.

Ten eerste kan je nooit aan je ideaalbeeld beantwoorden, met het gevolg dat je zelfvertrouwen nieuwe deuken oploopt.

Ten Tweede geeft je dat een schuldgevoel, omdat je onbewust weet dat je onecht bent. Schaamte en schuld ontstaan hierdoor omdat je iets pretendeert te zijn wat je niet bent.

Omdat dit proces niet bewust plaats vindt, ga je jezelf steeds opnieuw bewijzen. Tevens heb je waardering van anderen nodig om je gebrek aan zelfvertrouwen op te vijzelen, wat je erg afhankelijk maakt en je zelf verlies vergroot.

Zo ontstaat er een masker, een kunstmatige persoonlijkheid die opgebouwd wordt en die je de buitenwereld voorhoudt alsof dit de echte jij is. Vaak weet je dit zelf niet meer, omdat je er tevens kunstmatige emoties in vermengt om je masker echt te doen lijken.

Het ideaalbeeld regeert deze maskerade die je beter moet doen voor komen dan je in werkelijkheid bent. 

Daarbij is er een continue klimaat van kritiek op jezelf, het is nooit goed of genoeg wat je doet en bent, altijd meer en beter. Dit is moeilijk te dragen, dus je gaat de wereld of de ander de schuld geven.

Dan is er de teleurstelling dat dit systeem niet werkt en de schaamte erover. 

Dat wil je je niet bewust worden, want dat is te heftig, totdat je in een situatie terecht komt dat je onder deze last bezwijkt.

Uiteindelijk is jezelf te moeten bewijzen en jezelf afkraken, niet vol te houden, je wordt er dood moe van, ziek, depressief, ellendig. Een persoonlijke crisis is meestal meer hierop gebaseerd, dan op uiterlijke omstandigheden. Kijk bij angst en depressie naar je ideaalbeeld, op de manier hoe deze je tiranniseert.

Het ideaalbeeld moet je dus oplossen om je echte zelf te vinden, maar vaak stuit je direct op weerstanden, want je echte zelf is niet zo perfect als je ideaalbeeld wilt zijn. Echter volmaaktheid bestaat niet en de werkelijkheid is dat je onvolmaakt bent. 

Het beste is deze werkelijkheid accepteren, dat je bent zoals je bent met al je onvolmaaktheden, dat geeft rust en vrede met jezelf en geeft je de ruimte om verder in de werkelijkheid van jezelf te komen.

Voor coaching met innerlijke beelden:

http://www.innerlijke-beelden.nl